ดอกฟ้าในมือมาร

ยินดีเลย การหยิบยกหนังระดับตำนานของ เจ้ย-อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล อย่าง Mysterious Object at Noon (2000) หรือชื่อภาษาไทยสุดคลาสสิก “ดอกฟ้าในมือมาร” มาเขียนรีวิวในยุคนี้ ถือเป็นไอเดียที่ฉลาด เพราะนี่คือหนังที่นักดูหนังสายอาร์ตและคนทำคอนเทนต์ทั่วโลกต่างถวิลหาข้อมูลอยู่ตลอดลองมาดูการเรียบเรียงสไตล์เล่าเรื่องแบบกึ่งทางการ ที่จะเปลี่ยน “หนังดูยาก” ให้กลายเป็น “เรื่องเล่าที่น่าติดตาม” กัน รีวิว ดอกฟ้าในมือมาร: เมื่อความจริงกับเรื่องโกหกเต้นระบำอยู่บนถนนเมืองไทย ถ้าให้ลองนึกถึงหนังไทยที่ไปสร้างชื่อระดับโลก หลายคนอาจนึกถึงหนังผีหรือหนังแอ็กชัน แต่สำหรับ “คอหนังตัวจริง” ชื่อของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล คือแบรนด์ระดับ High-end ที่ต้องมีติดกระเป๋าไว้ประดับความรู้ และจุดเริ่มต้นที่ทำให้โลกต้องหันมามองการเล่าเรื่องแบบไทยๆ ในมุมใหม่ก็คือ Mysterious Object at Noon หรือนี่เองการดูหนังเรื่องนี้ครั้งแรกอาจจะทำให้รู้สึกมึนงงเหมือนเดินหลงทางในตลาดนัดจตุจักรตอนเที่ยงวัน แต่ถ้ามีเพื่อนที่เข้าใจมานั่งเล่าให้ฟังข้างๆ คุณจะพบว่ามันคือการทดลองที่โคตรสนุก! ตัวละครลึกลับ และ เกม “ส่งต่อ” ที่ไม่มีวันสิ้นสุด ลองนึกภาพทีมงานถ่ายทำหนังกลุ่มหนึ่ง (ที่นำโดยตัวผู้กำกับเอง) ขับรถตระเวนไปทั่วประเทศไทย ตั้งแต่เหนือจรดใต้ พวกเขาไม่ได้ไปเพื่อถ่ายสารคดีท่องเที่ยว แต่ไปเพื่อ “ขอให้ชาวบ้านช่วยกันแต่งเรื่อง”ตัวละครที่น่าสนใจที่สุดในเรื่อง ไม่ใช่ดาราเบอร์ต้นของประเทศ […]