maxresdefault

รีวิวภาพยนตร์เรื่อง Sound of Metal เสียงที่หายไปกับการค้นพบตัวเองใหม่

ภาพยนตร์ดราม่า Sound of Metal ที่เปี่ยมไปด้วยความลึกซึ้งและอารมณ์ความรู้สึก ที่จะพาผู้ชมไปสัมผัสกับประสบการณ์ของคนที่ต้องเผชิญกับการสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต… “เสียง” ผลงานกำกับโดย Darius Marder และนำแสดงโดย Riz Ahmed ในบทบาทที่ท้าทายและทรงพลังที่สุดบทหนึ่งในชีวิตนักแสดงของเขา

เรื่องราวเริ่มต้นที่ รูเบน สโตน (รับบทโดย Riz Ahmed) อดีตมือกลองวงเมทัลคู่กับแฟนสาว ลู (Olivia Cooke) พวกเขาใช้ชีวิตอย่างอิสระอยู่บนรถบ้าน ท่องไปตามเมืองต่างๆ เพื่อแสดงดนตรีในคลับเล็กๆ รูเบนใช้ชีวิตอยู่กับเสียงจังหวะของกลอง ความเร้าใจของเสียงดนตรีและความสัมพันธ์กับลู แต่แล้วชีวิตของเขากลับเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เมื่อเขาเริ่มสูญเสียการได้ยินทีละน้อย จนกระทั่งในที่สุดเขาก็แทบไม่ได้ยินอะไรเลย

ความโกลาหลทางอารมณ์เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างชัดเจน ความกลัว ความโกรธ และความสับสน รูเบนไม่สามารถยอมรับความจริงนี้ได้ เขาพยายามหาทางรักษา ไม่ว่าจะเป็นการผ่าตัดปลูกถ่ายประสาทหูเทียมที่มีค่าใช้จ่ายสูง หรือแม้แต่การดิ้นรนที่จะรักษาความสัมพันธ์กับลูเอาไว้ แต่สิ่งเหล่านั้นกลับทำให้เขาต้องเผชิญหน้ากับความจริงอีกครั้ง นั่นคือ…เขาต้องเปลี่ยนวิถีชีวิตทั้งหมด

หนึ่งในจุดเด่นของหนังเรื่องนี้ คือการถ่ายทอด “ประสบการณ์ของคนหูหนวก” ออกมาอย่างสมจริง ทีมงานเลือกใช้เทคนิคเสียงที่เรียกว่า sound design แบบเฉพาะ ทำให้ผู้ชมได้รับรู้ความเงียบ ความพร่าเบลอของเสียง และความอึดอัดแบบที่คนหูหนวกต้องเผชิญในชีวิตจริง ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ทรงพลังและกระทบใจคนดูอย่างมาก

อีกหนึ่งองค์ประกอบที่ไม่พูดถึงไม่ได้ คือ การแสดงของ Riz Ahmed ที่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ความเจ็บปวด ความสับสน และการเปลี่ยนแปลงภายในใจของตัวละครรูเบนออกมาได้อย่างลึกซึ้ง ตั้งแต่วินาทีแรกที่เขารู้ว่าตัวเองสูญเสียการได้ยิน ไปจนถึงช่วงเวลาที่เขาต้องปรับตัวใช้ชีวิตในชุมชนคนหูหนวก นักแสดงสามารถทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนร่วมเดินทางไปกับเขาทุกย่างก้าว นอกจากนี้ตัวหนังยังมีอีกหนึ่งตัวละครสำคัญ คือ โจ (Paul Raci) ชายหูหนวกที่เป็นผู้นำศูนย์ฟื้นฟูผู้พิการทางการได้ยิน โจคือคนที่ผลักดันให้รูเบนเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเงียบและค้นหาความสงบในตัวเอง ฉากระหว่างทั้งสองคนเต็มไปด้วยความจริงใจและความอบอุ่น

Riz Ahmed

Sound of Metal ไม่ใช่แค่หนังดราม่าที่เล่าเรื่องของคนสูญเสียการได้ยิน แต่มันคือหนังที่พูดถึง “การยอมรับความเปลี่ยนแปลง” และ “การเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเองในสภาพที่ไม่สมบูรณ์แบบ” ช่วงท้ายของหนังเป็นภาพที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย เมื่อรูเบนเลือกปิดเสียงประดิษฐ์ที่เขาเคยหวังว่ามันจะช่วยให้เขากลับมาได้ยินอีกครั้ง เพื่ออยู่กับความเงียบอย่างสงบเป็นครั้งแรก นี่คือหนังที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ทั้งในแง่ภาพ เสียง และเนื้อหา เหมาะสำหรับคนที่กำลังค้นหาความหมายของการปล่อยวาง และการเริ่มต้นชีวิตใหม่ แม้ในวันที่โลกทั้งใบ…ไร้เสียง

Scroll to Top